മലയാളം സബ്ടൈറ്റിലിന് സന്ദര്‍ശിക്കൂ http://www.malayalamsubtitles.org/
ഹിരോഷിമ എന്റെ പ്രണയം
സംവിധാനം: അലന്‍ റെനെ
സബ്ടൈറ്റില്‍ പരിഭാഷ: കെ. രാമചന്ദ്രന്‍‍‍, ഓപ്പണ്‍ ഫ്രെയിം, പയ്യന്നൂര്‍
നീ ഹിരോഷിമയില്‍ ഒന്നും കണ്ടില്ല. ഒന്നും കണ്ടില്ല.
ഞാനെല്ലാം കണ്ടു.
ഞാന്‍ ആശുപത്രി കണ്ടു - എനിക്കുറപ്പാണ്.
ഹിരോഷിമയില്‍ ആശുപത്രി ഉണ്ട്.
ഞാന്‍ അതെങ്ങിനെ കാണാതിരിക്കും?
നീ ഹിരോഷിമയില്‍ ആശുപത്രി കണ്ടിട്ടില്ല.
നീ ഹിരോഷിമയില്‍ ഒന്നും കണ്ടില്ല. .
നാലു തവണ മ്യൂസിയത്തില്‍.
ഹിരോഷിമയില്‍ എന്ത് മ്യൂസിയം?
ഹിരോഷിമയിലെ മ്യൂസിയത്തില്‍ നാല് തവണ
ആളുകള്‍ അവിടവിടെയായി നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... .
ഏതോ ചിന്തയില്‍ മുഴുകി ആളുകളങ്ങിനെ നടക്കുകയാണ്, ഫോട്ടോകള്‍ക്കിടയിലൂടെ, ,
പുനര്‍നിര്‍മിതികള്‍ക്കിടയിലൂടെ, വേറെയൊന്നും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട്.
ഫോട്ടോകള്‍,ഫോട്ടോകള്‍,
പുനര്‍നിര്‍മിതികള്‍, വേറെയൊന്നും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട്.
വിശദീകരണങ്ങള്‍, വേറെയൊന്നും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട്.
ഹിരോഷിമയിലെ മ്യൂസിയത്തില്‍ നാല് തവണ.
ഞാന്‍ ആളുകളെ നോക്കി.
ഞാന്‍ സ്വയം ചിന്തയില്‍ മുഴുകിക്കൊണ്ട്, ചുട്ടുപെള്ളുന്ന ലോഹപ്പാളിയിലേക്ക് നോക്കി.
പിരിഞ്ഞുചുരുണ്ട ലോഹപ്പാളി.
മാംസംപോലെ ലോലമായ ലോഹപ്പാളി.
കുപ്പിയടപ്പുകള്‍കൊണ്ടുകോര്‍ത്ത ബൊക്കെയും കണ്ടു.
ആരെങ്കിലും ഇങ്ങിനെയൊന്നു ആലോചിക്കുമായിരുന്നോ?
തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യമാംസം, ഇപ്പോഴും ജീവനുള്ളതുപോലെ
കടുത്ത വേദന ഇനിയും മാറാത്തത്.
കല്ലുകള്‍. കത്തിക്കരിഞ്ഞുപോയ കല്ലുകള്‍. തകര്‍ന്നടിഞ്ഞ കല്ലുകള്‍.
ഹിരോഷിമയിലെ സ്ത്രീകള്‍ രാവിലെ
ഉറക്കമുണരുമ്പോള്‍, കൊഴിഞ്ഞുപോയതായി കണ്ടെത്തുന്ന,
അജ്ഞാതമായ തലമുടിക്കൂമ്പാരങ്ങള്‍.
ഞാന്‍ സമാധാനചത്വരത്തില്‍ വേവുകയായിരുന്നു.
സമാധാനചത്വരത്തില്‍ 10000 ഡിഗ്രിയായിരുന്നു.
എനിക്കതറിയാം.
സമാധാനചത്വരത്തില്‍ സൂര്യന്റെ താപനില.
നിനക്കതെങ്ങിനെ അറിയാതിരിക്കാനാവും?
പുല്ല്. അത് വളരെ ലളിതമാണ്.
നീ ഹിരോഷിമയില്‍ ഒന്നും കണ്ടില്ല. ഒന്നും.
പുനര്‍നിര്‍മിതികളെല്ലാം കഴിയാവുന്നത്ര യഥാര്‍ത്ഥമെന്ന്തോന്നിക്കുന്നവയായിരുന്നു.
സിനിമകളും കഴിയാവുന്നത്ര യഥാര്‍ത്ഥമെന്ന് തോന്നിക്കുന്നവയായിരുന്നു.
യഥാര്‍ത്ഥമെന്ന പ്രതീതി അത്രയ്ക്കും ശക്തമായിരുന്നു
ടൂറിസ്റ്റുകള്‍ കരഞ്ഞുപോയി.
വേണമെങ്കില്‍ അവരെ കളിയാക്കാം,
പക്ഷെ ടൂറിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് കരയാനല്ലാതെ
മറ്റെന്താണ് കഴിയുക?
ഹിരോഷിമയുടെ വിധിയോര്‍ത്ത് ഞാനെന്നും കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
എല്ലായ്പോഴും.
ഇല്ല.
നിനക്ക് ഓര്‍ത്തു കരയാന്‍ എന്താണവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്?
ഞാന്‍ ന്യൂസ് റീലുകള്‍ കണ്ടിരുന്നു
രണ്ടാം ദിവസം, ചരിത്രംപറയുന്നതാണ് --ഞാന്‍ കല്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്നതല്ല.--
രണ്ടാം ദിവസം തൊട്ട്,
ഭൂമിയുടെആഴങ്ങളില്‍നിന്നും ചില ജാതി മൃഗങ്ങള്‍ ഇഴഞ്ഞുവന്നു.
ചാരത്തില്‍നിന്നും.
പട്ടികളെ എന്നെന്നേക്കുമായി സിനിമയില്‍ പകര്‍ത്തിയിരുന്നു. ഞാന്‍ അവയെ കണ്ടു.
ഞാന്‍ ന്യൂസ്രീലുകള്‍ കണ്ടു ഞാന്‍ അവ കണ്ടു.
ഒന്നാം ദിവസത്തെത്,രണ്ടാം ദിവസത്തെത്
മൂന്നാം ദിവസത്തെത്
നീ ഒന്നും കണ്ടില്ല..
പതിനഞ്ചാം ദിവസത്തെതും കണ്ടു.
ഹിരോഷിമ പൂക്കള്‍ കൊണ്ട് മൂടിയിരുന്നു..
നീലക്കോണ്‍ പൂക്കളും ഗ്ലാഡിയോലസ്സുകളും എല്ലായിടത്തും,ഉണ്ടായിരുന്നു
പിന്നെ,ലില്ലികള്‍ , പ്രഭാത കുസുമങ്ങള്‍
ചാരത്തില്‍നിന്നും വീണ്ടും പിറന്നവ
ഇതിനുമുമ്പ് ഒരിക്കലും പൂക്കളില്‍ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത വിധം അസാധാരണമായ കരുത്തുള്ളവ..
ഇതില്‍ ഒന്നും ഞാന്‍ കെട്ടിച്ചമച്ചതല്ല.
നീ എല്ലാംകെട്ടിച്ചമച്ചതാണ് .
ഒന്നുപോലും അല്ല.
പ്രണയത്തില്‍ മിഥ്യ സത്യമായി തോന്നുമ്പോലെ,
ഇതും നിനക്ക് ഒരിക്കലുംമറക്കാനാവാത്ത ഒരു മിഥ്യ,
അപ്പോള്‍, ഞാന്‍ ഹിരോഷിമയെ ഒരിക്കലും മറക്കില്ലെന്ന ഒരു മിഥ്യാഭ്രമത്തിലായിരുന്നു.
പ്രണയത്തില്‍ എന്നപോലെതന്നെ.‍.
അതിജീവിച്ചവരെയും ഞാന്‍ കണ്ടു;
ഹിരോഷിമയിലെ സ്ത്രീകളുടെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ ഉള്ളവരെയും..
ഞാന്‍ കണ്ടു, ക്ഷമ,
നിഷ്കളങ്കത,
പ്രകടമായ എളിമ
ഹിരോഷിമയില്‍ തല്‍ക്കാലം അതിജീവിച്ചവര്‍ ഈ ഗുണങ്ങളോടെ
ഇത്രയും നീതിരഹിതമായ ഒരു വിധിയുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടതെങ്ങിനെ എന്ന് ഞാന്‍ കണ്ടു
സാധാരണ ഗതിയില്‍ ഏറെ ഉര്‍വരമായ ഭാവന,
അതിനു മുന്നില്‍ മൂകമായെന്നും കണ്ടു.
കേള്‍ക്കൂ.എനിക്കറിയാം.
എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം. അത് തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഒന്നുമില്ല,. നിനക്കൊന്നുമറിയില്ല.
വികലാംഗരായ കുട്ടികളെ, സത്വങ്ങളെ, പ്രസവിക്കുക എന്ന അപകടം സ്ത്രീകള്‍ നേരിടുന്നു
എങ്കിലും, അത് തുടരുകയാണ്..
വന്ധ്യരാവുക എന്ന അപകടം പുരുഷന്മാര്‍ നേരിടുന്നു,
എങ്കിലും, അത് തുടരുകയാണ്.
മഴ പരിഭ്രാന്തി സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ശാന്തസമുദ്രത്തിനുമേല്‍ പെയ്യുന്ന വെണ്ണീര്‍ വര്ഷം..
ശാന്തസമുദ്രം ആപത്കാരിയായി മാറുന്നു, അതിലെ മീന്‍പിടുത്തക്കാര്‍ മരിക്കുന്നു..
ഭക്ഷണം ഭയപ്പെടേണ്ട ഒരു വസ്തുവായി മാറുന്നു..
ഒരു നഗരത്തിലെ ആഹാരം മുഴുവന്‍വലിച്ചെറിയേണ്ടിവന്നു‍.
എത്രയോ നഗരങ്ങളിലെ ആഹാരം മുഴുവന്‍ കുഴിച്ചു മൂടപ്പെട്ടു..
ഒരു നഗരം അപ്പാടെ രോഷത്താല്‍ ഉണരുന്നു..
നഗരങ്ങള്‍ അപ്പാടെ രോഷത്താല്‍ ഉണരുന്നു.
പക്ഷെ ആര്‍ക്കെതിരെയാണ് അവ രോഷത്താല്‍ ഉണരുന്നത്?
മൊത്തം നഗരങ്ങളുടെ രോഷം, അവര്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും ,
ഒരു ജനതയ്ക്കെതിരെ മറ്റൊരു ജനത കാട്ടുന്ന അസമത്വം എന്ന
തത്വത്തിനു എതിരാണ്.
ചില വംശങ്ങള്‍ മറ്റു ചില വംശങ്ങള്‍ക്കെതിരെ കാട്ടുന്ന
അസമത്വം എന്ന തത്വത്തിനു എതിരാണ്.
ചില വര്‍ഗങ്ങള്‍ മറ്റു ചില വര്‍ഗങ്ങള്‍ല്‍ക്കെതിരെ കാട്ടുന്ന
അസമത്വം എന്ന തത്വത്തിനു എതിരാണ്.
ഞാന്‍ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കൂ.
നിന്നെപ്പോലെ, എനിക്കും അറിയാം മറക്കുക എന്നുവച്ചാല്‍ എന്താണെന്ന്.
ഇല്ല, നിനക്കറിയില്ല മറക്കുക എന്നുവച്ചാല്‍ എന്താണെന്ന്.
നിന്നെപ്പോലെ, എനിക്കും ഓര്‍മയുണ്ട്. മറക്കുക എന്നുവച്ചാല്‍ എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാം..
ഇല്ല, നിനക്ക് ഓര്‍മയില്ല., .
നിന്നെപ്പോലെ, ഞാനും എന്റെ സര്‍വശക്തിയുമുപയോഗിച്ച് പൊരുതിയിട്ടുണ്ട്
മറക്കാതിരിക്കാന്‍.
നിന്നെപ്പോലെ, ഞാനും മറന്നുപോയി..
ആശ്വാസത്തിനപ്പുറമുള്ള ഒരു ഓര്‍മക്കായി നിന്നെപ്പോലെ ഞാനും മോഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.,
നിഴലുകളുടെയും ശിലയുടെയും ഓര്‍മ.
ഞാനും എന്റെ സര്‍വശക്തിയുമുപയോഗിച്ച് എപ്പോഴും പൊരുതിയിട്ടുണ്ട്
ഓര്‍മ്മിക്കുന്നതിനുള്ള കാരണമെന്തെന്ന്
ഇനിയും മന്സ്സിലാകാത്തതിന്റെ ഭീകരതയ്ക്കെതിരെ .
നിന്നെപ്പോലെ, ഞാനും മറന്നുപോയി.
ഓര്‍മിക്കേണ്ടതിന്റെ സ്പഷ്ടമായ ആവശ്യകത നിഷേധിക്കുന്നതെന്തിനാണ്?
ഞാന്‍ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്ക്. എനിക്ക് മറ്റു ചിലത് അറിയാം.
വീണ്ടുംതുടങ്ങാനല്ലേ.
200,000 പേര്‍ മരിച്ചു ; 80,000 പേര്‍ക്ക് പരിക്കേറ്റു ഒമ്പത് സെക്കണ്ടിനകം..
അതൊക്കെ ഔദ്യോഗിക കണക്കുകള്‍. ഇത് വീണ്ടും ആരംഭിക്കും.
ഭൂമിയില്‍10,000 ഡിഗ്രി ചൂട് വരും. പതിനായിരംസൂര്യന്മാര്‍, ജനങ്ങള്‍ പറയും.
കോണ്ക്രീറ്റും കത്തിയുരുകും.
എല്ലാം തകര്‍ന്നടിയും.
ഒരു നഗരം അപ്പാടെ എടുത്ത്‌ മേലോട്ടുയര്‍ത്തപ്പെടും,
തിരിച്ചു ചാരമായി അത് ഭൂമിയില്‍ തന്നെ വീഴും.
മണലില്‍ല്‍നിന്നും പുതിയ നാമ്പുകള്‍ കിളിര്‍ക്കുന്നു.
നാല് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ സഹോദരന്‍മാരെപ്പോലെ ഒന്നിച്ചു കാത്തിരിപ്പാണ്,
ഐതിഹാസികമായ ഒരു മരണത്തെ.
ഒത്താനദിയുടെഏഴു കൈവഴികള്‍ `
അഴിമുഖത്ത്
പതിവുസമയത്ത് നിറയുകയും ഒഴിയുകയും ചെയ്യുന്നു ,
കൃത്യമായും,പതിവുസമയത്ത്
നീലയോ ചാരനിറമോ ആയ മത്സ്യസമ്പന്നമായ ശുദ്ധജലം,
കാലമേതെന്നും ദിവസത്തിലെ നേരമേതെന്നും തിട്ടപ്പെടുത്തി.
ചെളിനിറഞ്ഞ കരകളില്‍ ആളുകള്‍ ഇപ്പോള്‍ നോക്കി നില്‍ക്കാറില്ല.
ഒത്താ നദിയുടെ അഴിമുഖത്തുള്ള ഏഴു കൈവഴികളിലും
വെള്ളം സാവധാനം ഉയരുന്നു.
ഞാന്‍ നിന്നെ കണ്ടു മുട്ടുന്നു. ഞാന്‍ നിന്നെ ഓര്‍ക്കുന്നു.
നീ ആരാണ്?
നീ എന്നെ നശിപ്പിക്കുകയാണ്. നീ എനിക്ക് പറ്റിയ നല്ല ഒരാളാണ്.
ഈ നഗരം പ്രണയത്തിനുവേണ്ടി കൃത്യമായി തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടതാണെന്നു ഞാന്‍ എങ്ങിനെ അറിയാനാണ്?
എന്റെശരീരത്തിന് ഒരുറപോലെ നീ കൃത്യമായി ഇണങ്ങുമെന്നു ഞാന്‍ എങ്ങിനെ അറിയാനാണ് ?
എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്.
എത്രമാത്രം അനുചിതം.
എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്.
പെട്ടെന്ന് എങ്ങിനെ ഇത്രമാത്രം സാവധാനത്തിലായി.
എത്ര മധുരം.
നിനക്കറിയാന്‍ കഴിയുന്നില്ല..
നീ എന്നെ നശിപ്പിക്കുകയാണ്. നീ എനിക്ക് നല്ലതാണ്.
എനിക്ക് സമയമുണ്ട്.
ദയവായി, എന്നെ ഭക്ഷിക്കുക.
വൈരൂപ്യത്തിന്റെ വക്കോളം എന്നെ വികലമാക്കുക.
എന്തുകൊണ്ട് പാടില്ല?
എന്തുകൊണ്ട് നിന്നെ ഈ നഗരത്തില്‍ ഈ രാത്രിയില്‍
മറ്റു നഗരങ്ങളെയും മറ്റു രാത്രികളെയും പോലെ തന്നെ വ്യത്യാസം കണ്ടെത്താന്‍ പ്രയാസമല്ലേ?
ഞാന്‍ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
നിന്റെ ത്വക്ക് സുന്ദരമാണ്..
നീയോ!
അതെ, ഞാന്‍ തന്നെ. അമ്പരന്നുപോയോ?
നീ തീര്‍ത്തും ജാപനീസ്‌ ആണോ അല്ലയോ?
തീര്‍ത്തും അതെ. ഞാന്‍ ജാപനീസ്‌ ആണ്.
നിന്റെ കണ്ണുകള്‍ ഹരിതമാണ്, അല്ലേ?
അതെ, അവ ഹരിതമാണെന്നു ഞാന്‍ വിചാരിക്കുന്നു.
ആയിരം സ്ത്രീകള്‍ ഒന്നിച്ച് ഒന്നായതുപോലെയാണ്നീ .
അത് നിനക്കെന്നെ അറിയാത്തതുകൊണ്ടാണ്.
അതുമാത്രമാവണമെന്നില്ല കാരണം.
നിനക്കുവേണ്ടി, ഞാന്‍ ആയിരം സ്ത്രീകള്‍ ഒന്നിച്ചതു പോലെയാവുന്നതില്‍ എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല.
കേള്‍ക്കൂ.
നാലായി.
അതിനെന്ത്?
അതാരാണെന്ന് എനിക്കറിഞ്ഞുകൂട.
എല്ലാ ദിവസവും നാലുമണിക്ക് അയാള്‍ കടന്നുപോകുന്നു. ഒന്ന് ചുമച്ചുകൊണ്ട്.
നീ ഇവിടെ ഹിരോഷിമയിലായിരുന്നോ?
നിശ്ചയമായും അല്ല.
അത് ശരി. ഞാനെന്തു വിഡ്ഢിയാണ്.
പക്ഷെ എന്റെ കുടുംബം ഹിരോഷിമയിലായിരുന്നു .
ഞാന്‍ അകലെ യുദ്ധം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
അത് ഭാഗ്യമായി. അല്ലേ?
അതെ.
എനിക്കും ഭാഗ്യമായി.
നീ എന്തിനാണ് ഹിരോഷിമയില്‍ വന്നത്‍‍?
ഒരു സിനിമയ്ക്കുവേണ്ടി.
സിനിമയോ?
ഞാന്‍ ഒരു സിനിമയില്‍ അഭിനയിക്കുന്നുണ്ട്.
ഹിരോഷിമയില്‍ വരുന്നതിനു മുമ്പ്‌ നീ എവിടെയായിരുന്നു?
പാരീസില്‍.
പാരീസിനു മുമ്പോ?
പാരീസിനു മുമ്പ്‌ ഞാന്‍ നെവേയ്യില്‍ ആയിരുന്നു .
നിയെവ്രെ പ്രവിശ്യയില്‍. നിനക്ക് അറിയില്ല.
ഹിരോഷിമയിലെ എല്ലാം കാണണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചത്‌ എന്തുകൊണ്ടാണ്?
അതില്‍ എനിക്ക് താത്പര്യമുണ്ടായി.
അതിനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് എന്റേതായ ആശയമുണ്ട്‌‌.
ഉദാഹരണത്തിന്, സൂക്ഷ്മമായി എന്തെങ്കിലുമൊന്നിനെ നോക്കിക്കാണുക എന്നത്
പഠിക്കേണ്ട ഒരു സംഗതിയാണ്.
കാപ്പി വേണോ?
എന്തിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നത്?
ഓര്‍മയില്ല. എന്തേ ചോദിച്ചത്.?
ഞാന്‍ നിന്‍റെ കൈകള്‍ നിരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു‍.
ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ അവ ചലിക്കും.
സ്വപ്നം കാണുകയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാത്തപ്പോളാവാം അത് സംഭവിക്കുന്നത്.
നീ സുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീയാണ്. നിനക്ക് അതറിയാമോ?
- നീ അങ്ങിനെ കരുതുന്നുണ്ടോ? - ഞാന്‍ കരുതുന്നുണ്ട്.
അല്പംതേമാനംവന്നത്, അല്ലേ?
- അല്പം വിലക്ഷണം. - നിനക്ക് പ്രശ്നമില്ലല്ലോ?
ഇന്നലെ രാത്രി കഫേയില്‍ വച്ച്. ഞാന്‍ അത് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
എത്ര വിരൂപിയാണ് നീയെന്നും--
- പിന്നെ? - നിനക്ക് എത്രമാത്രം മടുപ്പുണ്ടെന്നും..
ഇനിയും പറഞ്ഞോളൂ.
ഒരു പുരുഷനു ഒരു സ്ത്രീയെ അറിയണമെന്ന് ആഗ്രഹം തോന്നിക്കുന്നവിധത്തില്‍ പ്രത്യേകമായ ഒരുതരം മടുപ്പായിരുന്നു നിനക്ക്
നീ നന്നായി ഫ്രഞ്ച് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ .
കുഴപ്പമില്ലല്ലോ!
ഒടുവില്‍ നീ അത് ശ്രദ്ധിച്ചതില്‍ സന്തോഷമുണ്ട്.
നീ ജാപനീസ്‌ സംസാരിക്കുന്നില്ല എന്നും ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു
തങ്ങള്‍ക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ ആളുകള്‍ക്ക് ഒരു വഴിയുണ്ടെന്ന് നീ എപ്പോഴെങ്കിലും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
ഞാന്‍ നിന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു. അത്രേയുള്ളൂ..
ഹിരോഷിമയില്‍ കണ്ടുമുട്ടാന്‍.
അത് എല്ലാദിവസവും സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നല്ല.
ഫ്രാന്‍സില്‍ നിനക്ക് ഹിരോഷിമയുടെ അര്‍ഥം എന്തായിരുന്നു?
യുദ്ധത്തിന്റെ അന്ത്യം.
പൂര്‍ണമായും എന്തായിരുന്നു എന്നാണ് ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത്.
അവര്‍ അത് ചെയ്യാന്‍ ധൈര്യപ്പെട്ടത്തില്‍ അദ്ഭുതം;
അവര്‍ അതില്‍ വിജയിച്ചതിലും അദ്ഭുതം .
ഒപ്പംതന്നെ ഒരജ്ഞാത ഭീതിയുടെ തുടക്കവും.
പിന്നീട് നിസ്സംഗത.
ഒപ്പം,നിസ്സംഗതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയവും .
നീ എവിടെയായിരുന്നു?
ഞാന്‍ നെവേയ് വിട്ടതേ ഉള്ളൂ.
ഞാന്‍ പാരീസിലായിരുന്നു.തെരുവില്‍.
അത് ഫ്രന്ചിലെ സുന്ദരമായ ഒരു വാക്ക് തന്നെ : നെവേയ്.
ഏതുവാക്ക്പോലെയും ഒന്ന്. നഗരം എന്നൊക്കെ പറയുംപോലെ..
ഹിരോഷിമയില്‍ നീ ധാരാളം ജപ്പാന്‍കാരെ കണ്ടോ?
കുറച്ചുപേരെ;
പക്ഷെ നിന്നെപ്പോലുള്ള ആരെയും കണ്ടില്ല.
നിന്‍റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ ജപ്പാന്‍കാരന്‍ ഞാനാണോ?
അതെ.
ഹിരോഷിമ.
ലോകം മുഴുവന്‍ ആഹ്ലാദിച്ചു,
അതോടൊപ്പം നിങ്ങളും ആഹ്ലാദിച്ചു,
പാരീസില്‍ അത് സുന്ദരമായ ഒരു ദിവസമായിരുന്നോ?
ആയിരുന്നു എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ആയിരുന്നില്ലേ?
അതെ , നല്ല ഒരു ദിവസമായിരുന്നു.
- നിനക്കെത്ര പ്രായമുണ്ടായിരുന്നു? - ഇരുപത്. നിനക്കോ?
- ഇരുപത്തിരണ്ട്‌ . - വാസ്തവത്തില്‍, ഒരേ പ്രായം
ഏതാണ്ട്.
തൊഴില്‍ ആയിട്ട് എന്ത് ചെയ്യുന്നു?
ഞാന്‍ ഒരു ആര്‍കിടെക്റ്റ് ആണ്.
കൂടാതെ രാഷ്ട്രീയത്തിലും ..
പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണോ ഫ്രഞ്ച് ഇത്ര നന്നായി സംസാരിക്കുന്നത്?
അതെ. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തെക്കുറിച്ച് വായിക്കാന്‍ .
നീ അഭിനയിക്കുന്ന സിനിമ എന്താണ് ?
അത് സമാധാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിത്രമാണ്.
ഹിരോഷിമയില്‍ വേറെ എന്താണ് പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടത്?
നിന്നെ വീണ്ടും കാണണമെന്നുണ്ട്.
നാളെ ഇതേ നേരത്ത് കാണാം
ഫ്രാന്‍സിലേക്ക് ഞാന്‍ മടങ്ങുന്ന വഴിയാണ്..
ആണോ? എന്നോടു പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.
ശരിയാണ്.
നിന്നോടു പറഞ്ഞിട്ട് വിശേഷിച്ച് ഒരു കാര്യവുമില്ല.
അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്നലെ രാത്രി നീയെന്നെ സ്വന്തം മുറി വരെ വരാന്‍ അനുവദിച്ചത്
ഹിരോഷിമയിലെ നിന്‍റെ അവസാന ദിവസമായതുകൊണ്ട്.
അല്ലേ അല്ല. ആ ചിന്തപോലും എന്‍റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നില്ല.
നീ സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ കള്ളമാണോ സത്യമാണോ പറയുന്നതെന്ന് ഞാന്‍ അദ്ഭുതപ്പെടുന്നു
ഞാന്‍ കള്ളം പറയുന്നുണ്ട്. ഞാന്‍ സത്യവും പറയുന്നുണ്ട്.
പക്ഷെ നിന്നോടു കളളം പറയാന്‍ എനിക്ക് കാരണമൊന്നുമില്ലല്ലോ.‍
പറയൂ , ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ ഇടക്കിടെ നിനക്ക് തരപ്പെടാറുണ്ടോ?
ഇടക്കിടെയൊന്നുമില്ല.
എങ്കിലും തരപ്പെടാറുണ്ട്‌ താനും.
എനിക്ക് ആണുങ്ങളെ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്.
കേട്ടോ, എനിക്കുസംശയകരമായ സദാചാരമാണ് ഉള്ളത്
'സംശയകരമായ സദാചാര' മെന്നു നീ വിളിക്കുന്നത്‌ എന്തിനെയാണ്?
മറ്റുള്ളവരുടെ സദാചാരത്തെ സംശയിക്കുന്നതിനെ.
എനിക്ക് നിന്നെ വീണ്ടും കാണണമെന്നുണ്ട്
നിന്‍റെ വിമാനം നാളെ രാവിലെയാണെങ്കിലും; നിനക്ക് സംശയകരമായ സദാചാരമാണ് ഉള്ളതെങ്കില്‍പ്പോലും .
എന്തിന്?
കാരണം..
എന്നോടു ഇനി സംസാരിക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലേ?
എനിക്ക് നിന്നെ വീണ്ടും കാണണമെന്നുണ്ട്.
ഫ്രാന്‍സില്‍ എവിടേയ്ക്കാണ് പോകുന്നത്? നെവേയിലേക്കോ?
അല്ല, പാരീസിലെയ്ക്ക്. നെവേയിലേക്ക് ഞാന്‍ ഇനി ഒരിക്കലും മടങ്ങുന്നില്ല.
- ഒരിക്കലും? - ഒരിക്കലും.
നെവേയ്യില്‍ ഉള്ളതിനേക്കാള്‍ യൌവനം ഒരിക്കലും എനിക്കില്ലായിരുന്നു.
നെവേയ്യില്‍ യൌവനം .
നെവേയ്യില്‍ യൌവനം.
നെവേയ്യില്‍ ഭ്രാന്തും.
കേട്ടോളൂ,, ഞാന്‍ രാത്രി എന്നും സ്വപ്നം കാണുന്ന ലോകത്തിലെ ഒരേ നഗരം --
ലോകത്തിലെ ഒരേ ഇടം -- നെവേയ് ആണ്
എന്നാല്‍, അതേസമയം ഏറ്റവും കുറച്ച് ആലോചിക്കുന്നതും അതിനെക്കുറിച്ച് തന്നെ .
നെവേയിലെ നിന്‍റെ ഈ ഭ്രാന്ത്‌ എതുപോലിരുന്നു?
ഭ്രാന്ത്‌ ബുദ്ധി പോലെയാണ്.
അത് വിവരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ബുദ്ധി പോലെ തന്നെ.
അത് നിങ്ങള്‍ക്ക് വരുന്നു നിങ്ങളെ ഗ്രസിക്കുന്നു,
പിന്നെ, നിങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലാവുന്നു.
പക്ഷെ,അത് പോയ്ക്കഴിഞ്ഞാല്‍, പിന്നീടതിനെ മനസ്സിലാക്കാനേ കഴിയില്ല.
നിനക്ക് വെറുപ്പായിരുന്നോ?
അതായിരുന്നു എന്റെ ഭ്രാന്ത്.
വെറുപ്പുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചിരുന്നു..
വെറുപ്പുതന്നെ എന്റെ തൊഴിലാക്കാംഎന്നു എനിക്ക് തോന്നി.
വെറുപ്പിനെക്കുറിച്ചു മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ ശ്രദ്ധ..
നിനക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടോ? - ഉണ്ട്.
അത് ശരിയാണ്. അതും നിനക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടെന്നു ഞാന്‍ ഊഹിക്കുന്നു..
വീണ്ടും എപ്പോഴെങ്കിലും അത് ആവര്‍ത്തിച്ചോ?
അത് അവസാനിച്ചു.
യുദ്ധത്തിനിടയ്ക്കോ?
അത് തീര്‍ന്ന ഉടനെ.
യുദ്ധാനന്തരം ഫ്രാന്‍സിലെ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രയാസങ്ങളിലൊന്ന് അതായിരുന്നോ?
വേണമെങ്കില്‍ അങ്ങിനെ പറയാം.
ഈയൊരു ഭ്രാന്ത് എപ്പോഴാണ് ശമിച്ചത്?
മെല്ലെ മെല്ലെ അത് വിട്ടുപോയി, കുട്ടികളുണ്ടായപ്പോഴാണ്, അതെ.
എന്താണ് പറഞ്ഞത്?
മെല്ലെ മെല്ലെ അത് വിട്ടുപോയി, കുട്ടികളുണ്ടായപ്പോഴാണ് പോയത് എന്നാണ് പറഞ്ഞത്
എവിടെയെങ്കിലും എപ്പോഴെങ്കിലും എനിക്ക് ഏതാനുംദിവസം നിങ്ങളോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കണമെന്നു ആഗ്രഹമുണ്ട്
എനിക്കും.
ഇന്ന് നിന്നെ വീണ്ടും കാണുന്നത് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു 'വീണ്ടും കാണല്‍‍"ആവുന്നില്ല.
ഇത്രയും ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ടു കാര്യമില്ല. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എനിക്കാശയുണ്ട്.
നല്ലത്.
നാളെ ഞാന്‍ പോവുകയാണ് എന്ന് നിനക്ക് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണ് അത്.
ഭാഗികമായി അതാവാം കാരണം.
പക്ഷെ അതും മറ്റെന്തുപോലെയും നല്ല ഒരു കാരണമല്ലേ?
ഇനിയൊരിക്കലും നിന്നെ കാണില്ലെന്ന ചിന്ത വെറും ഏതാനും മണിക്കൂറുകള്‍ --
ഹിരോഷിമയില്‍ നിന്നെ കണ്ടെത്താന്‍ എളുപ്പമായിരുന്നു.
അതൊരു ഫ്രഞ്ച് സിനിമയാണോ?
അല്ല. അന്തര്‍ദേശീയം. സമാധാനത്തെക്കുറിച്ചു.
- അത് തീര്‍ന്നോ? - എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം,തീര്‍ന്നു.
ചില ആള്‍ക്കൂട്ട രംഗങ്ങള്‍ ഷൂട്ട് ചെയ്യാന്‍ ബാക്കിയുണ്ട്.
സീരിയലുകള്‍ക്ക് ധാരാളം പരസ്യങ്ങളുണ്ട്.
പോയിന്റില്‍ ഊന്നുന്നത് കൊണ്ടാവാം --
അതെ , ആയിരിക്കാം.
ഇവിടെ ഹിരോഷിമയില്‍ ഞങ്ങള്‍ സമാധാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിത്രങ്ങളെ കളിയാക്കാറില്ല.
നീ ക്ഷീണിച്ചോ?
നിന്നെക്കാള്‍ അധികം ഇല്ല.
ഞാന്‍ ഫ്രാന്‍സിലെ നെവേയെപ്പറ്റി ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.
ഞാന്‍ നിന്നെപ്പറ്റിയായിരുന്നു ആലോചിച്ചത്.
നിന്‍റെ വിമാനം നാളെത്തന്നെയാണോ?
- അതെ - മുടങ്ങില്ല?
ഇല്ല. സിനിമ നിശ്ചിതസമയത്തിനും പിറകിലാണ്.
ഞാന്‍ ഒരുമാസം മുമ്പേ പാരീസില്‍ എത്തേണ്ടിയിരുന്നതാണ്.
നീയെനിക്ക് നല്‍കുന്നത് പ്രണയിക്കാനുള്ള ഉല്‍ക്കടമായ ആഗ്രഹമാണ് .
എന്നും.
എനിക്കും അതെ.
ഹ്രസ്വകാല ഏര്‍പ്പാടുകള്‍.
അതൊന്നും എപ്പോഴും ഇത്ര ശക്തമല്ല, അതറിയാമല്ലോ.
രാത്രിയാവും മുമ്പ്‌ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഉണ്ടാവുമെന്നാണ് അവര്‍ പറയുന്നത്.
ഒരു ആറ്റം ബോമ്പ് 20,000 സാധാരണ ബോംബിനു സമമെങ്കില്‍‍ ‍,
ഒരു ഹൈഡ്രജന്‍ ബോംബ്‌ 1,500 ആറ്റം ബോംബിനു സമമെങ്കില്‍‍,
ഇന്ന് ലോകത്ത്‌ കുന്നുകൂട്ടിയിട്ടുള്ള 40,000 ആറ്റം ബോബുകളുംഹൈഡ്രജന്‍ ബോംബുകളും
എന്തിനു സമമാണ്?
അവ മനുഷ്യന്റെ ശാസ്ത്ര പ്രതിഭയ്ക്കുള്ള ഒരു അപദാനമാണ്
പക്ഷെ നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍, മനുഷ്യന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രതിഭ
അവന്റെ ശാസ്ത്ര പ്രതിഭയെക്കാള്‍, നൂറു മടങ്ങ് അവികസിതമാണ്
അക്കാരണം കൊണ്ട് അവനു നമ്മുടെ ആദരവ് നഷ്ടമാവുന്നു.
ആണവപരീക്ഷണം അവസാനിപ്പിക്കുക!
നീ നാളെ പോവുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാന്‍ എനിക്കിഷ്ടമില്ല.
നിന്നോടെനിക്ക് പ്രണയമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
എന്നോടൊപ്പം ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി നീ വരണം.
മറുപടി പറയൂ.
നിനക്ക് ഭയമുണ്ടോ?
ഇരിക്കൂ.
നീ ഹിരോഷിമയില്‍ തനിച്ചാണോ?
നിന്റെ ഭാര്യ എവിടെയാണ്?
അവള്‍ ഉണ്സെനില്‍, മലമുകളില്‍. ഞാന്‍ തനിച്ചാണ്.
അവള്‍ എപ്പോഴാണ് മടങ്ങിവരിക?
ഏതാനും ദിവസത്തിനകം.
നിന്‍റെ ഭാര്യ എങ്ങിനെ?
സുന്ദരിയാണ്.
ഭാര്യയോടൊത്ത് സന്തോഷം തോന്നുന്ന ഒരു പുരുഷനാണ് ഞാന്‍
ഞാനും അങ്ങിനെ തന്നെ.
ഭര്‍ത്താവോടൊത്ത് സന്തോഷം തോന്നുന്ന ഒരു സ്ത്രീയാണ് ഞാന്‍.
അത് ഏറെ എളുപ്പമായേനെ.
- ഉച്ചയ്ക്കുശേഷം ജോലി ചെയ്യാറില്ലേ? - ഉണ്ടല്ലോ,ധാരാളം.
ഉച്ചകഴിഞ്ഞു ഏതാണ്ട് മുഴുസമയവും.
ഇത് ആകപ്പാടെ പരിഹാസ്യമായി ത്തോന്നുന്നു.
ഞാന്‍ കാരണം നീ നിന്‍റെ ഉച്ചകഴിഞ്ഞുള്ള സമയം ജോലി ഉപേക്ഷിക്കുകയാണോ?
പറയൂ. അതിനു എന്ത് വ്യത്യാസമാണ് ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയുക?
യുദ്ധകാലത്ത് നീ പ്രണയിച്ച മനുഷ്യന്‍-- ആള്‍ ഫ്രഞ്ച്കാരനായിരുന്നോ?
ഫ്രഞ്ച്കാരനായിരുന്നില്ല.
അതെ....
അത് നെവേയ്യില്‍ ആയിരുന്നു.
ആദ്യം ഞങ്ങളുടെ കൂടിക്കാഴ്ചകള്‍ വൈക്കോല്‍പ്പുരകളിലായിരുന്നു.
പിന്നീട്, അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍.
പിന്നീട് മുറികളില്‍.
മറ്റെല്ലാ ഇടത്തുമെന്നപോലെ തന്നെ.
പിന്നെ അവന്‍ മരിച്ചു.
എനിക്കന്ന് 18വയസ്സ്
അവന്ന്‌ 23 വയസ്സും.
എന്തിനു അവനെപ്പറ്റി പറയുന്നു, മറ്റാരെയും പറ്റി പറയുന്നില്ല?
- എന്തുകൊണ്ട് പാടില്ല? - വേണ്ട ! എന്തിനാണ്?
നെവേയ് കാരണം.
ഞാന്‍ നിന്നെ അറിയാന്‍ തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ,
നിന്‍റെ ജീവിതത്തിലെ ആയിരക്കണക്കിന് സംഭവങ്ങളില്‍നിന്ന്
ഞാന്‍ നെവേയ്തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
അത്രേയുള്ളോ?
- അതെ. - അല്ല, അത് യാദൃശ്ചികമായിരുന്നില്ല.
എന്തുകൊണ്ടെന്നു നീ എന്നോടു പറയണം.
അതവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും നീ ശരിക്കും യുവതിയായിരുന്നെന്നും
ഞാന്‍ എങ്ങിനെയോ മനസിലാക്കുന്നു;
ഇനിയും നീ പ്രത്യേകിച്ച് ആരുടെയും ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ലെന്നും,
അതാണെന്റെ ഇഷ്ടം.
അല്ല. അതല്ല കാര്യം.
അതവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെന്നു ഞാന്‍ എങ്ങിനെയോ മനസിലാക്കുന്നു;
എനിക്ക് നിന്നെ ഏതാണ്ട് നഷ്ടമായെന്നും.
ഇനി ഒരിക്കലും, ഒരിക്കലും നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടില്ലെന്ന അപകടവുമുണ്ട്.
അതവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെന്നു ഞാന്‍ എങ്ങിനെയോ മനസിലാക്കുന്നു;
നീ ഇന്നു എന്താണോ അത് ആയിത്തീരാന്‍ തുടങ്ങി എന്നും.
എനിക്ക് ഈ സ്ഥലം വിട്ടു പോകണം !
നമുക്കിനി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല;
നീ പുറപ്പെടുന്നതുവരെ സമയം കൊല്ലുക എന്നതൊഴിച്ച് .
നിന്‍റെ വിമാനം വിടുന്നതുവരെയുള്ള പതിനാറു മണിക്കൂര്‍ .
ഇത് കുറെ കഠിനമാണ്!
പേടിക്കേണ്ട.
നെവേയ് എന്നാല്‍ ഫ്രഞ്ചില്‍ വേറെ എന്തെങ്കിലും അര്‍ത്ഥമുണ്ടോ?
ഇല്ല.
നമ്മള്‍ പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ നെവേയ് ലെ ആ നിലവറയില്‍
നിനക്ക് തണുപ്പ് തോന്നുമായിരുന്നോ?
തോന്നുമായിരുന്നു.
നെവേയ് ലെ നിലവറകളില്‍ വേനലിലും വര്‍ഷത്തിലും തണുപ്പ് തന്നെ.
ലുവാ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു നദിയിലെക്കുള്ള ചരിവിലാണ് നഗരം .
എനിക്ക് നെവേയ് ഭാവനയില്‍ കിട്ടുന്നില്ല..
നെവേയ് .ജനസംഖ്യ 40,000.
തലസ്ഥാനം പോലെ പണിതത്.
അതിനുചുറ്റുമുള്ള വഴി ഒരു കുട്ടിക്ക് നടക്കാം.
ഞാന്‍ ജനിച്ചത്‌ നെവേയ്യില്‍‍.
വളര്‍ന്നത്‌ നെവേയ്യില്‍‍‍.
വായിക്കാന്‍ പഠിച്ചത് നെവേയ്യില്‍‍.
അവിടെ വച്ചാണ് 20 വയസ്സായത്.
ലുവാ നദിയോ?
സഞ്ചരിക്കാന്‍ തീരെ പറ്റാത്ത നദി.
അത് ഇപ്പോഴും ശൂന്യമാണ്
വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞുള്ള ഒഴുക്കും മണല്‍ത്തിട്ടുകളും കാരണം .
ഫ്രാന്‍സില്‍ അത് പരിഗണിക്കപ്പടുന്നത് വളരെ മനോഹരമായ ഒരു നദിയായാണ്,
അതിന്റെ തിളക്കം കൊണ്ട്‌ .
വളരെ മാര്‍ദവമുണ്ട് അതിനു.
അറിയാമെങ്കില്‍ മാത്രം .
നീ നിലവറയിലായിരിക്കുമ്പോള്‍, ഞാന്‍ മരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ?
മരിച്ചിട്ടുണ്ടാവും.
ഇത്രയും വേദന ആര്‍ക്കു, എങ്ങിനെ സഹിക്കാന്‍ കഴിയും?
നിലവറ ചെറുതാണ്.
വളരെ ചെറുത്‌.
മാര്സയിലെസ്സു കടന്നുപോകുന്നത് എന്റെ തലയ്ക്കു മുകളിലൂടെയാണ്.
അത് കാതടപ്പിക്കുന്നതാണ്!
നിലവറയ്ക്കകത്തു കൈകള്‍ ഉപയോഗശൂന്യമാവും
അവ കൊണ്ട് പാറ മാന്തിയും ഉരച്ചും കൊണ്ടിരിക്കാം
ചോര പൊടിയുന്നത് വരെ.
സ്വയം സഹായത്തിനു ഇതാണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് ആകെ ചെയ്യാവുന്നത്
പിന്നെ, എന്തെങ്കിലും ഓര്‍മിക്കാം.
നിന്റെ രക്തം രുചിച്ചതില്പിന്നെ ഞാന്‍ രക്തത്തെ സ്നേഹിച്ചു .
എന്റെ തലയ്ക്കു മീതെയാണ് ലോകം കടന്നുപോവുന്നത്,
ആകാശത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത്.
ആ ലോകം കടന്നുപോകുന്നത് ഞാന്‍ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
ജോലി ദിവസങ്ങളില്‍ തിടുക്കത്തിലും,
ഞായറാഴ്ചകളില്‍ മെല്ലെയും.
ഞാന്‍ നിലവറയിലാണെന്ന് അതിനറിഞ്ഞുകൂട.
ഞാന്‍ മരിച്ചതായി അവര്‍ ഭാവിക്കുന്നു.
നെവേയില്‍ നിന്നും വളരെ അകലെ മരിച്ചതായി.
അച്ഛനും ഇഷ്ടം അത് അങ്ങിനെയാണ്, ഞാന്‍ അപമാനിതയായതിനാല്‍..
അച്ഛന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്...
നിലവിളിക്കാറുണ്ടോ?
തുടക്കത്തില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു.. v
ഞാന്‍ മൃദുവായി നിന്റെ പേര് വിളിക്കും.
- പക്ഷെ, ഞാന്‍ മരിച്ചല്ലോ. - എന്തായാലും ഞാന്‍ നിന്റെ പേര് വിളിക്കും.
നീ മരിച്ചാല്‍ പോലും.
പിന്നീട് ഒരുദിവസം, പെട്ടെന്ന് ഞാന്‍ നിലവിളിക്കുന്നു.
കാതു കേള്‍ക്കാത്ത ആളെപ്പോലെ, ഉച്ചത്തില്‍.
അപ്പോഴാണ്‌ അവര്‍ എന്നെ നിലവറയില്‍ ഇട്ടത്.
എന്നെ ശിക്ഷിക്കാന്‍ .
- എന്താണ് നീ നിലവിളിച്ചു പറഞ്ഞത്? - നിന്‍റെ ജര്‍മന്‍ പേര്. നിന്‍റെ പേര് മാത്രം.
എനിക്ക് അവശേഷിക്കുന്ന ഒരേ ഓര്‍മ നിന്‍റെ പേര് മാത്രമാണ്.
ഇനി ഞാന്‍ നിലവിളിക്കില്ലെന്നു വാക്ക് തരുന്നു,
അങ്ങനെയവര്‍ എന്നെ എന്‍റെമുറിയിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു.
ഞാന്‍ നിന്നെ വല്ലാതെ മോഹിക്കുന്നു എനിക്കിനിയും ഇതു സഹിക്കാനാവില്ല.
-നിനക്കുഭയമുണ്ടോ? - എനിക്കെവിടെയും ഭയമാണ്.
നിലവറയില്‍ .എന്‍റെ മുറിയില്‍.
- എന്തിനെ? - നിന്നെയൊരിക്കലും കാണില്ലെന്ന ഭയം.
എന്നും.
നിലവറയില്‍ ഒരു ദിവസമെനിക്ക് 20 വയസ്സാകുന്നു.
അമ്മവന്നു പറയുന്നു എനിക്ക്20 വയസ്സായെന്നു.
അമ്മ കരയുകയാണ്
നീ അമ്മയൂടെ മൂഖത്തുതുപ്പുകയാണോ?
അതെ.
കുടിക്ക്
പിന്നീട്, ഒന്നും ഓര്‍മ്മയില്ല.
ഞാന്‍ പിന്നീട് ഒന്നുമോര്‍ക്കാറില്ല.
നെവേയ് ലെ നിലവറകള്‍ പഴയതും ഈര്‍പ്പമുള്ളതുമാണെന്നല്ലേ നീ പറഞ്ഞത്?
അതെ. ഉപ്പുപാറകള്‍നിറഞ്ഞത്.
ചിലപ്പോള്‍ ഒരു പൂച്ചവരും ചുറ്റും നോക്കാന്‍വേണ്ടി..
ഇതൊന്നും എന്നെ അലട്ടുന്നില്ല.
ഞാനൊന്നുമോര്‍ക്കുന്നില്ല.
ഇനിയങ്ങോട്ട്, ഒന്നുമോര്‍ക്കുകയുമില്ല.
എത്രകാലം?
അനന്തകാലത്തോളം.
ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ യൗവ്വനയുക്തയായിരുന്നു!
രാത്രി അമ്മയെന്നെ തോട്ടത്തിലേയ്ക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും.
എന്റെ തല നോക്കും.
എല്ലാദിവസവും രാത്രി അവര്‍ എന്റെ തല ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കും.
ഇപ്പോഴും അവര്‍ക്ക് വളരെ അടുത്തുവരാന്‍ ധൈര്യമില്ല.
രാത്രി എനിക്ക് നഗരചത്വരം കാണാം.
അതിനാല്‍ ഞാന്‍ നോക്കാറുണ്ട്.
അത് വലിയതാണ്.
നടുക്ക് ഒരു വളവുണ്ട്.
ഉറക്കം വരിക രാവിലെ മാത്രമാണ്.
എപ്പോഴും മഴ പെയ്യാറുണ്ടോ?
ഭിത്തിയ്ക്കരികിലൂടെ.
ഞാന്‍ നിന്നെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാറുണ്ട്,
പക്ഷെ അതേക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാറില്ല.
ഭ്രാന്തി!
നിന്നോട് ഭ്രാന്തമായ പ്രണയമുള്ളവള്‍.
എന്റെ മുടി വീണ്ടും വളരുന്നുണ്ട്.
എന്റെ കൈകൊണ്ട് നിത്യവുമത് തൊട്ടറിയാം.
എനിക്കത് പ്രശ്‌നമല്ല.
എങ്കിലും അത് വീണ്ടും വളരുന്നുണ്ട്.
നിലവറയിലേയ്ക്കിറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് നിലവിളിക്കാറുണ്ടോ?
ഇല്ല. എനിക്കൊന്നിനും തോന്നുന്നില്ല.
അവര്‍ ചെറുപ്പമാണ്.
അവര്‍ ശ്രദ്ധയോടെ എന്റെ തല മൊട്ടയടിക്കുന്നു. ജോലി തീര്‍ക്കുന്നു
അത് അവരുടെ കര്‍ത്തവ്യമാണെന്ന് അവര്‍ കരുതുന്നു.
പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, അവരെയോര്‍ത്ത് ലജ്ജിക്കുന്നുവോ?
നീ മരിച്ചുപോയതാണ്.
ദുരിതമനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ തിരക്കിലാണ്.
രാത്രിവരുന്നു.
എന്റെ തലയ്ക്കുമീതെയുള്ള കത്രികയുടെ ശബ്ദമല്ലാതെ ഒന്നും ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നില്ല.
നിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദുഃഖം ഒട്ടൊക്കെ അത് ലഘൂകരിക്കുന്നുണ്ട്- അതായത് --
മറ്റെങ്ങനെയാണ് അത് പറയേണ്ടതെന്നറിഞ്ഞുകൂട --
ഉദാഹരണത്തിന്, എന്റെ നഖം... ചുമരുകള്‍... രോഷം.
എന്തൊരു വേദനയാണ്!
ഹൃദയത്തില്‍ എന്തൊരു നൊമ്പരം!
നഗരത്തിലൂടെ അവര്‍ മാര്‍സേയ്‌ലസ് ഗാനം ആലപിക്കുന്നു.
രാത്രിവരുന്നു.
എന്റെ മരിച്ച കാമുകന്‍ ഫ്രാന്‍സിന്റെ ശത്രുവാണ്.
അവളെ നഗരത്തിലൂടെ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു നടക്കണം എന്ന് ചിലരൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്.
അച്ഛന്റെ മരുന്നുകട പൂട്ടിയിരിക്കുകയാണ്; അപമാനംകാരണം.
ഞാന്‍ തനിച്ചാണ്.
അവരില്‍ ചിലര്‍ ചിരിക്കുകയാണ്.
ഞാന്‍ രാത്രി വീട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങുന്നു.
അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം, പ്രിയേ നിന്റെ അനന്തതയും അവസാനിക്കും.
അതെ.
ഒരു നീണ്ട കാലം. അതൊരു നീണ്ട കാലമായിരുന്നെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞു.
പള്ളിമണികള്‍ എല്ലാ ദിവസവും വൈകിട്ട് 6 മണിക്ക് മുഴങ്ങും വേനലായാലും വര്‍ഷമായാലും.
ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ അതുകേള്‍ക്കുന്നു.
ഇതിനുമുമ്പും ഞാനത് കേട്ടതായി ഓര്‍ക്കുന്നു.
മുമ്പ്, ഞങ്ങള്‍ പ്രണയത്തിലായിരുന്നപ്പോള്‍,
ഞങ്ങള്‍ സന്തുഷ്ടരായിരുന്നപ്പോള്‍.
ഞാന്‍ കാണാന്‍തുടങ്ങുന്നു.
ഇതിനുമുമ്പും ഞാന്‍ കണ്ടതായോര്‍ക്കുന്നു,
ഞങ്ങള്‍ പ്രണയത്തിലായിരുന്നപ്പോള്‍,
ഞങ്ങള്‍ സന്തുഷ്ടരായിരുന്നപ്പോള്‍.
ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു.
ഞാന്‍ മഷി കാണുന്നു.
ഞാന്‍ പകല്‍വെളിച്ചം കാണുന്നു.
ഞാന്‍ എന്റെ ജീവിതംകാണുന്നു. നിന്റെ മരണവും.
എന്റെ തുടരുന്ന ജീവിതം, നിന്റെ തുടരുന്ന മരണം.
ഏതാണ്ട് ആറര മണിയാകുമ്പോള്‍ എന്റെ മുറിയുടെ മൂലകളിലും
നിലവറയുടെ മൂലകളിലുമെത്താന്‍
നിഴലുകള്‍ക്ക് അധികം നീളം വേണമെന്ന് ഞാന്‍ കാണുന്നു.
ശൈത്യകാലം അവസാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
ഇത് ഭീകരം തന്നെയാണ്!
നിന്നെ ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നതിലെ വ്യക്തത കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞു വരികയാണ്.
കുടിക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും തരൂ.
ഞാന്‍ നിന്നെ മറന്നുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
അത്തരമൊരു പ്രണയം മറക്കുന്നതില്‍ ഞാന്‍ വിറകൊള്ളുന്നു.
കുറച്ചുകൂടി.
ലുവാ നദിയുടെ തീരങ്ങളില്‍ ഉച്ചയ്ക്ക് ഞങ്ങള്‍ കണ്ടുമുട്ടേണ്ടിയിരുന്നു.
എനിക്ക് അവനോടൊപ്പം പോകേണ്ടിയിരുന്നു.
ഞാന്‍ ഉച്ചയ്ക്ക് ലുവാ നദിയുടെ തീരത്തെത്തിയപ്പോള്‍,
അവന്‍ അപ്പോഴും മരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല;
ഒരു തോട്ടത്തില്‍നിന്നും ആരോ അവനെ വെടിവെച്ചിരുന്നു.
ആ ദിവസം മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ അവന്റെ ശരീരത്തിനടുത്തു കഴിഞ്ഞു.
അന്നു രാത്രി മുഴുവനും.
പിറ്റെദിവസം രാവിലെ അവര്‍വന്നു അവനെ കൊണ്ടുപോകാന്‍, ട്രക്കിലെടുത്തിട്ടു.
നെവേയ് മോചിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ടത് ആ രാത്രിയിലായിരുന്നു.
പള്ളിമണികള്‍ തുടരെത്തുടരെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അവന്‍ എനിക്കുതാഴെ മെല്ലെ മെല്ലെ തണുത്തുമരവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അവന്‍ മരിക്കാന്‍ ഏറെനേരമെടുത്തു!
എപ്പോള്‍ മരിച്ചു?
എനിക്ക് കൃത്യമായി അറിയില്ല.
ഞാന്‍ അവന്റെമേല്‍ കിടക്കുകയായിരുന്നു.
അവന്റെ മരണനിമിഷം ഞാന്‍ വാസ്തവത്തില്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതെപോയി,
കാരണം ആ നിമിഷത്തിലും, പിന്നീടുപോലും --
അതെ, പിന്നീടുപോലും എന്നുതന്നെപറയാം --
അവന്റെ ശവശരീരവും എന്റെ ശരീരവുംതമ്മില്‍ അല്പമെങ്കിലും
വ്യത്യാസമുള്ളതായി
എനിക്കുതോന്നിയിട്ടില്ല.
അവന്റെയും എന്റെയും ശരീരം ഒന്നുതന്നെയെന്ന് എനിക്കുതോന്നി.
നിനക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ? അവനായിരുന്നു എന്റെ ആദ്യ കാമുകന്‍!
പിന്നീടൊരു ദിവസം ഞാന്‍ വീണ്ടും നിലവിളിച്ചു,
അവരെന്നെ നിലവറയില്‍തന്നെ വീണ്ടുമെത്തിച്ചു.
സുഖകരമായ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണെന്നുതോന്നുന്നു എന്റെ വെറുപ്പ് എന്നെ വിട്ടുപോയത്.
ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ നിലവിളിക്കാറില്ല.
ഞാന്‍ വകതിരിവുള്ള ഒരാളായിത്തീരുന്നു.
'അവള്‍ വകതിരിവുള്ള ഒരാളായെ'ന്ന് അവര്‍ പറയുന്നു
ഒരു ഒഴിവുദിവസം സായാഹ്നത്തില്‍
അവരെന്നെ വിട്ടയച്ചു.
ലുവാനദിയുടെ തീരം പ്രഭാതത്തില്‍.
സമയത്തിന്റെ സ്വഭാവമനുസരിച്ച്,
ഏറിയോ കുറഞ്ഞൊ ആളുകള്‍ പാലം കടക്കുന്നു.
അകലെ നിന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ ആരുമല്ല.
അതിനുശേഷം ഏറെ വൈകാതെയാണ്
ഞാന്‍ രാത്രി പാരീസിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടുപോകണമെന്ന് അമ്മ പറയുന്നത്.
അവര്‍ എനിക്ക് കുറച്ച് കാശുതരുന്നു.
സൈക്കിളിലേറി ഒരു രാത്രി ഞാന്‍ പാരീസിലേയ്ക്കുവിടുന്നു.
വേനലാണ്, രാത്രികള്‍ക്ക് ചൂടുണ്ട്.
രണ്ട് ദിവസംകഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ പാരീസിലെത്തുമ്പോള്‍,
എല്ലാ പത്രങ്ങളിലും ഹിറോഷിമയാണ്.
മാന്യമായ നീളത്തില്‍ എന്റെ മുടി വീണ്ടും വളര്‍ന്നുകഴിഞ്ഞു.
തെരുവിലെ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ ഞാനുണ്ട്.
പതിനാലുവര്‍ഷം കടന്നുപോയി.
ഞാന്‍ അവന്റെ കൈകള്‍പോലും നല്ലപോലെ ഓര്‍ക്കുന്നില്ല.
അവന്റെ വേദന ഇപ്പോഴും അല്പം ഓര്‍ക്കുന്നു.
ഇന്നുരാത്രിയോ?
അതെ, ഇന്നുരാത്രി ഞാനത് ഓര്‍ക്കുന്നു.
പക്ഷെ, ഒരു നാള്‍ ഞാനത് ഓര്‍ക്കാതാകും.
തീരെ.
ഒന്നുമുണ്ടാവില്ല.
നാളെ ഈ സമയത്ത്
ഞാന്‍ നിന്നില്‍നിന്നും ആയിരക്കണക്കിന് മൈല്‍ ദൂരെയായിരിക്കും.
നിന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിന് ഈ കഥ അറിയാമോ? ഇല്ല
അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മാത്രമാണോ?
അതെ.
അറിയുന്ന ഒരേ ഒരാള്‍ ഞാന്‍ മാത്രമാണ് !
മിണ്ടാതിരിക്കൂ.
ആരുടെയെങ്കിലും ഒപ്പമായിരിക്കുന്നത് ചിലപ്പോള്‍ സുഖകരമായിത്തോന്നുന്നു!
ശരിയാണ്.
ഇനിയും എന്തെങ്കിലുംപറയു.
പറയു.
കുറച്ചുവര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ മറന്നു കഴിയുമ്പോള്‍,
ഇതുപോലുള്ള സാഹസോദ്യമങ്ങള്‍
ശീലത്തിന്റെമാത്രം ബലത്താല്‍ എന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഇനിയും സംഭവിക്കുമ്പോള്‍,
ഞാന്‍ നിന്നെയോര്‍ക്കും പ്രണയത്തിന്റെ വിസ്മൃതിയുടെ പ്രതീകമായിട്ട്.
മറവിയുടെ ഭീകരതയെക്കുറിച്ചെന്ന പോലെ ഞാന്‍ ഈ കഥയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കും.
എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍തന്നെ അതറിയാം.
ഹിറോഷിമയില്‍ രാത്രിയിലും ഒരിക്കലും ഒന്നും നിലയ്ക്കുന്നില്ലേ?
ഇല്ല, ഒരിക്കലും നിലയ്ക്കുന്നില്ല.
അതെനിക്ക് ഇഷ്ടമായി.
പകലായാലും രാത്രിയായാലും എപ്പോഴും ആരെങ്കിലും, എവിടെയെങ്കിലും,
ഉണര്‍ന്നിരിക്കുന്ന നഗരങ്ങള്‍.
ജീവിതത്തില്‍ നേരിടുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത് ചിലപ്പോള്‍ നമുക്ക് ഒഴിവാക്കേണ്ടിവരും .
അല്ലെങ്കില്‍ നാം ശ്വാസംമുട്ടി മരിച്ചുപോകും.
എന്നില്‍നിന്നും മാറിപ്പോകൂ.
സൂര്യന്‍ ഇനിയും ഉദിച്ചിട്ടില്ല.
ഇനിയൊരിക്കലും പരസ്പരം കാണാതെ നമ്മള്‍ മരിച്ചുപോയേക്കാം.
അതെ, അങ്ങിനെ വരാം.
ഒരുപക്ഷെ ഒരു ദിവസം.....
യുദ്ധമുണ്ടാകുന്നില്ലെങ്കില്‍.....
ശരിയാണ്.
ഒരു യുദ്ധം.
നിനക്കറിയാമെന്ന് നീ വിചാരിക്കുന്നു,
എന്നാല്‍, ഇല്ല.
ഒരിക്കലുമില്ല.
നെവേയ്യില്‍ യൗവ്വനകാലത്ത് അവള്‍ക്കൊരു ജര്‍മ്മന്‍ കാമുകനുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രിയേ, നമുക്ക് ബവേറിയയിലേയ്ക്കുപോകാം,
എന്നിട്ട്,വിവാഹിതരാകാം.
അവളൊരിക്കലും ബവേറിയയിലേയ്ക്കുപോയില്ല.
ഒരിക്കലും ബവേറിയയിലേയ്ക്കു പോകാത്തവര്‍ അവളോട് പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചു പറയാന്‍ ധൈര്യംകാണിക്കട്ടെ!
നീ അപ്പോഴും മരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഞാന്‍ നമ്മുടെ കഥപറഞ്ഞു.
ഞാന്‍ ആ അപരിചിതനോടൊപ്പം ഇന്നുരാത്രി നിന്നെ വഞ്ചിച്ചു.
ഞാന്‍ നമ്മുടെ കഥപറഞ്ഞു.
പറയാന്‍ അത് ഉണ്ടായിരുന്നുവല്ലൊ.
നെവേയ്ക്ക്ശേഷം, അസാദ്ധ്യമായ ഒരു പ്രണയം രുചിച്ചിട്ട്,
14 വര്‍ഷംകഴിഞ്ഞു!
എങ്ങനെയാണ് നിന്നെ ഞാന്‍ മറക്കുന്നതെന്നുനോക്കൂ.
എങ്ങനെയാണ് നിന്നെ ഞാന്‍ മറന്നതെന്നുനോക്കൂ.
എന്നെനോക്കൂ.
ഞാന്‍ ഹിറോഷിമയില്‍ താമസിക്കുവാന്‍പോകുന്നു.
അവനോടൊപ്പം. ഓരോ രാത്രിയും.
ഹിറോഷിമയില്‍.
ഞാന്‍ ഇവിടെ താമസിക്കുവാൻ പോകുന്നു. ഇവിടെ.
ഹിറോഷിമയില്‍ താമസിക്കുക.
തീര്‍ച്ചയായും ഞാന്‍ ഹിറോഷിമയിൽ താമസിക്കും
നിന്നോടൊപ്പം.
ഞാന്‍ അത്രയധികം വിഷമത്തിലാണ്!
ഞാനിത് തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. മനസ്സിലായോ?
ദൂരെപോകൂ!
എനിക്കൊരുപക്ഷെ, നിന്നെ വിട്ടുപോകാന്‍ കഴിയില്ല.
ഹിറോഷിമയില്‍ എന്നോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞോളു.
അവനെന്റെ നേര്‍ക്ക് നടക്കാൻ പോകുകയാണ്.
എന്നെ ചുമലിലെടുക്കാൻ പോകുകയാണ്.
ചുംബിക്കാൻ പോകുകയാണ്.
അവനെന്നെ ചുംബിക്കും; ഞാന്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടേയ്ക്കും. .
ഞാന്‍ നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.
ഞാൻ നിന്നെ ഓര്‍ക്കുന്നു.
ഈ നഗരം പ്രണയത്തിനായി പ്രത്യേകം നിര്‍മ്മിച്ചതാണ്.
നീ എന്റെ ശരീരത്തിന് ഒരു ഉറപോലെ പാകമാണ്.
നീ ആരാണ്? നീയെന്നെ നശിപ്പിക്കുകയാണ്.
എനിക്ക് വിശപ്പായിരുന്നു.
വിശ്വസ്തതയില്ലായ്മയ്ക്കുള്ള വിശപ്പ്,
വ്യഭിചാരത്തിനും, നുണകള്‍ക്കും,
മരണത്തിനുമുള്ള വിശപ്പ്.
ഞാനെന്നും ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഒരുനാള്‍ നീയെന്റെ വഴിമുറിച്ചു കടന്നുവരുമെന്നതില്‍ എനിക്ക് ഒട്ടും സംശയമുണ്ടായിരുന്നില്ല..
ഞാന്‍ സ്വസ്ഥമായി നിനക്കായി കാത്തുനിന്നു അതിരില്ലാത്ത അക്ഷമയോടെ.
എന്നെ ആര്‍ത്തിയോടെ ഭക്ഷിച്ചാലും!
നിനക്കുതോന്നിയതു പോലെ വികലമാക്കിയാലും!
നിനക്കുശേഷം ഒരാള്‍ക്കും ഇത്രയും ഉല്‍കടമായ അഭിനിവേശത്തിന്റെ കാരണം
ഇനിയൊരിക്കലും മനസ്സിലാവാതിരിക്കാന്‍.
എന്റെ പൊന്നേ, നമുക്കു തനിച്ചാകാം.
രാത്രി ഒരിക്കലുമവസാനിക്കില്ല.
ഇനിയൊരിക്കലും പകല്‍ ആര്‍ക്കുമേലും പ്രഭാതമായി വിടരുകയില്ല്ല.
ഇനിയൊരിക്കലും.
ഒടുവില്‍.
ഇപ്പോഴും നീയെന്നെ നശിപ്പിക്കുകയാണ്.
നീ എനിക്കുപറ്റിയ നല്ല ആളാണ്.
പിരിഞ്ഞുപോയ ദിവസത്തെക്കുറിച്ച് ശുദ്ധമനസാക്ഷിയോടെയും സന്മനോഭാവത്തോടെയും നമ്മള്‍ പരിതപിക്കും.
വിടപറഞ്ഞ ദിനത്തെക്കുറിച്ച് പരിതപിക്കുകയല്ലാതെ
വേറൊന്നും നമുക്കുചെയ്യാനുണ്ടാവില്ല.
കാലം കടന്നുപോകും. കാലംമാത്രം.
നമ്മളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതെന്തെന്ന്
നമുക്ക് പേരെടുത്തുപറയാന്‍കഴിയാത്ത ഒരു കാലംവരും.
അതിന്റെപേര് കാലക്രമത്തില്‍ സ്മൃതിയില്‍നിന്നും മാഞ്ഞുപോകും
അത് തീര്‍ത്തും മറയുന്നതുവരെ.
ഒരുവേള, നീ തങ്ങിയേക്കാനിടയുണ്ട്.
നിനക്ക് നന്നായി അറിയാമല്ലൊ.
തങ്ങുന്നത് വിട്ടുപോകുന്നതിനെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ അസാദ്ധ്യമാണ്.
ഒരാഴ്ച.
മൂന്നു ദിവസം.
എന്തിനു മതിയാവുന്ന സമയമാണിത്?
പ്രണയത്താല്‍ ജീവിക്കാനോ? പ്രണയത്താല്‍ മരിക്കാനോ?
ഏതെന്നറിയാന്‍ വേണ്ടിവരുന്ന സമയമുണ്ട്.
അങ്ങനെ ഒന്നില്ല.
പ്രണയത്താല്‍ ജീവിക്കാനും സമയമില്ല, പ്രണയത്താല്‍ മരിക്കാനും സമയമില്ല.
അതുകൊണ്ട്, എനിക്കൊരു കുന്തവുമില്ല.
നീ നെവേയ്യില്‍ മരിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ എനിക്ക് അത് കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടമായേനെ.
എനിക്കും.
പക്ഷെ ഞാന്‍ നെവേയ്യില്‍ മരിച്ചില്ലല്ലൊ.
നെവേയ്, ഞാന്‍ മറന്നുപോയ നിന്നെ,
ഈ രാത്രി വീണ്ടും കാണാന്‍ കൊതിക്കുന്നു.
രാത്രികള്‍തോറും, മാസങ്ങള്‍തോറും നിന്നെ ഞാന്‍ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു.
എന്റെ ശരീരം അവന്റെ ഓര്‍മ്മയാല്‍ ജ്വലിച്ചപ്പോള്‍,
എന്റെ ശരീരം നിന്റെ ഓര്‍മ്മയാല്‍ ഇപ്പോഴും ജ്വലിക്കുമ്പോള്‍,
നെവേയ് ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി കാണാന്‍ കൊതിക്കുന്നു.
ലുവാനദി.
ന്യേവ്‌റെയിലെ സുന്ദരമായ പോപ്ലാര്‍മരങ്ങള്‍,
ഞാന്‍ നിന്നെ വിസ്മൃതിക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.
ആദായവില്പനക്കടയിലെ പ്രേമനാടകം,
ഞാന്‍നിന്നെ വിസ്മൃതിക്കുവിടുന്നു.
നീയില്ലാത്തൊരു രാത്രി പിന്നെയൊരു പകല്‍ മോചനത്തിന് കാത്തുനിന്ന്.
അവന്റെ കണ്ണുകളില്ലാതെ ഒരു ദിവസം, അവള്‍ മരിക്കുന്നു ,
നെവേയ്യില്‍ നിന്നുള്ള നാണമില്ലാത്ത ചെറുപ്പക്കാരി.
ഒരു ദിവസം അവന്റെ കൈകളില്ലാതെ അവള്‍ പ്രണയത്തിന്റെ നൊമ്പരമറിയുന്നു.
നിസ്സാരയായ കൊച്ചുപെണ്‍ക്കുട്ടി
പ്രണയത്തിനു വേണ്ടി നെവേയ്യില്‍ മരിച്ചവള്‍.
നെവേയ്യില്‍ നിന്നുള്ള കൊച്ചുപെണ്‍കുട്ടി മൊട്ടയടിച്ച തലയുള്ളവള്‍.
ഈ സായാഹ്നത്തില്‍ നിന്നെ വിസ്മൃതിയിലേയ്ക്ക് ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
ആദായവില്പനശാലയിലെ പ്രേമനാടകം.
അവന്‍റെ കാര്യത്തിലെന്ന പോലെ മറവിതുടങ്ങുക നിന്റെ കണ്ണുകളോടെയാകും.
അവന്‍റെ കാര്യത്തിലെന്ന പോലെ അത് നിന്റെ ശബ്ദത്തെ വിഴുങ്ങും.
പിന്നെ അവന്‍റെ കാര്യത്തിലെന്ന പോലെ അത് നിന്നെ പൂര്‍ണ്ണമായും ഭക്ഷിച്ചുകളയും.,
പതുക്കെപ്പതുക്കെ.
നീയൊരു ഗാനമായിത്തീരും.
ആരാണവള്‍?
ഒരു ഫ്രഞ്ച്‌വനിത.
എന്താണ് സംഗതി?
അല്പസമയത്തിനകം അവള്‍ ജപ്പാന്‍വിടുകയാണ്.
പരസ്പരം പിരിയുന്നതില്‍ ഞങ്ങള്‍ ദുഃഖിതരാണ്.
എനിക്ക് വരേണ്ടിവന്നു.
ഞാന്‍ നിന്നെ മറക്കാം ഇപ്പോള്‍തന്നെ മറന്നുതുടങ്ങി!
നിന്നെ എങ്ങനെ മറക്കുന്നുവെന്നുനോക്കൂ! എന്നെ നോക്കൂ!
ഹിരോഷിമ... അത് നിന്റെ പേരാണ്.
അതെ, എന്റെ പേരുതന്നെ.
നിന്റെപേര് നെവേയ് എന്നാണ്.
ഫ്രാന്‍സിലെ നെവേയ്.
സമാപ്തം
സബ്ടൈറ്റില്‍ പരിഭാഷ: കെ. രാമചന്ദ്രന്‍‍‍, ഓപ്പണ്‍ ഫ്രെയിം, പയ്യന്നൂര്‍